Broken Jars fluistert je van track naar track

Het leven is niet perfect, en dat mag bezongen worden. Wil je het debuut van duo Rokus Maasland en Ramon Scherrenberg naar de meest kale basis terugbrengen, dan is dit een goede samenvatting. En de twee blijken er een muzikaal goed passende jas voor te hebben. Broken Jars fluistert je haast van track naar track. Het is muziek die proeft als een mix van onbewerkt hout en whisky, met de schurende stem van Maasland en een warm akoestisch gitaargeluid als bakens.

Wat na de eerste nummers al duidelijk is, is het sterke gevoel voor melodie en tekst. Alleen een sporadisch Hollands ‘accent-moment’ verraadt de wortels van ‘Don’t Stop The Rain’, maar dat is snel vergeten als de rauwe zang je vastklampt in het refrein. The Bowery (vernoemd naar een wijk in Manhattan) varieert in de elf tracks van luistermuziek á la The Brilliance tot melodische passie á la Lifehouse en geeft waar mogelijk de voorkeur aan subtiliteit, ondersteund door strijkinstrumenten.

Soms wordt een passage iets te veel herhaald (‘Everytime I Pray’), maar dat werkt juist weer in het voordeel van afsluiter ‘Gone Forever’ waar het de emotie rond een kantelpunt versterkt.

Broken Jars is in veel opzichten een opvallend sterk debuut; niet in de laatste plaats door het indrukwekkende artwork, dat het gevoel in de liedjes versterkt. En wie geen platenspeler heeft, krijgt er een downloadoptie bij.

De Nieuwe Koers
Door Leon van Steensel
4 van 5 sterren
Gepubliceerd oktober 2018